Soms is het niet het moment …en soms vindt mijn hoofd daar heel wat van. Mijn nieuwsbrief bleef maar op mijn To Do staan, en nope …geen enkele letter bewoog. De planning kwam voor geen meter in beweging, mails met vragen naar data bleven onbeantwoord, en de beslissingen die ik zelf moest nemen schoof ik elke dag weer vooruit....
Ondertussen is het al enkele jaren geleden dat er veel tegelijkertijd veranderde in mijn leven. Mijn relatie veranderde van vorm, ons gemeenschappelijk huis werd verkocht, mijn werk werd afgesloten en mijn kinderen gingen uit huis. Ik verhuisde vanuit Antwerpen naar nergens. Even geen vaste plek om te wonen. Alles voelde kloppend en toch was het...
Blijkbaar vraagt deze tijd me om op verschillende vlakken enkele stappen terug te zetten. Niet als een achteruitgang, maar echt even bewust terug te stappen. Waar komen de keuzes vandaan, hoe gaf ik iets vorm, wat was belangrijk? En ja, mijn mind schreeuwt nu "processie van Echternach", je weet wel ... drie stappen vooruit en twee achteruit. Maar...
"Noch bloemen, Noch kransen" ik herinner me het nog goed. Het stond op de doodsbrief van mijn grootvader. Ik was zes en voelde een enorm groot verdriet bij het lezen, horen van die woorden. Ook nu nog, voel ik hoe het me bedrukt. Mijn bompa was er niet meer, en ik mocht niet huilen. Er werd in die tijd niet...
Eerlijk?! Ik vind er zelf wel wat van … Sinds kort onderteken ik mijn nieuwsbrief met 'Veerle en de Love Dragons' en ook op mijn website schreef ik er al over. Verschillende stemmen in mijn hoofd komen in actie "wat gaan ze wel niet van je denken?" "hoe onnozel, alsof iemand gaat geloven dat je connectie hebt met draken" "echt?...
"It's all about me", zong Maria tijdens de voorbereiding van de magische reis die ik vorig weekend maakte. Half grappend, teasend en af en toe met een lichte serieux herhaalde ze de boodschap keer op keer.
En toen het mijn beurt was om mijn intentie te benoemen, hoorde ik mezelf tot mijn verbazing herhalen "it's all about me....
"Wie ben je als je naar jezelf kijkt? " het is één van de vragen die ik af en toe in een sessie stel. Ik nodig uit om voor de spiegel te staan en vraag: "Wie ben je? Wie ben je als je zelf kijkt?"
"Beïnvloed ik de zon? Als de zon zoveel invloed heeft op mij, heb ik dan ook invloed op haar? " Hoe komt het dat ik hier nog nooit over nadacht, en wie of wat ben ik om hier een antwoord op te durven voelen? Ik ervaarde grootsheid en nederigheid tegelijkertijd. Met alles wat ik weet over energie, alles wat...
Het zal ongeveer 20 jaar geleden zijn dat ik in de week van Nieuwjaar, dag na dag enkele uren alleen zat te schrijven in een Parijs café met uitzicht op Père Lachaise. Het was een vaste routine geworden, elke ochtend een koffie met croissant in het hoekje bij het raam om te schrijven aan de korte verhalen die opborrelden....
"Je aanraking voelt liefdevol en dat verwart me. Hoe kan het dat ik dat voel terwijl ik je niet kende voor deze sessie?" zei een man tegen me. Hij sprak heel zacht, met een klank die de lange stilte na de massage heel voorzichtig leek te breken. "Hoe, hoe kan dat? Voel ik dat juist, of beeld ik het me...